>Photo Hunt #23 – Myself
>
Ta Prohm Temple
Siem Reap, Cambodia
My first visit to Angkor Wat was unforgettable. It was when going to the great land of Angkor Wat, and walking the same path as the ancient Khmers who lived thousands of years ago; seeing the crumbling ruins, some still hidden in the midst of the jungle – unleashed the Indiana Jones in me.
Above is a photo of me at Ta Prohm temple. It is an eerie sight – rubble all over the place with overgrown trees and tangles of tree roots that seem to grab at unsuspecting tourists (see pic) and give it an almost supernatural feel. I got so carried away most of the time, hopping from one pile of rubble to another, that I forgot I was with someone (my husband), and that I was just one of those millions of excited, camera-toting tourists who visit Siem Reap every year.
>Litratong Pinoy #5 – Hangin (Wind)
>
Windchimes from Japan
Ito ay mga wind chimes na gawa sa Japan. Isa ito sa mga karaniwang palamuti hindi lang sa mga temples kundi pati na rin sa mga kabahayan doon. Bakit kaya mahilig sa wind chimes ang mga Hapon? Tinanong ko ang aking kaibigang si Kanako-san at sabi niya, ang mga chimes daw ay naghahatid ng good luck sa mga nakarinig sa kaaya-ayang tunog na nagmumula dito.
Ayon sa isang article sa internet, ang mga Hapon ay in tune sa sounds o tunog, at sila rin ay sinasabing may koneksyon sa hangin na nakapalibot sa kanila. Sinasabi pa sa article na ito na ang dalawang elementong ito ay pinagsasama ng wind chimes. Ang hangin o ang ihip ng hangin ang siyang nagbibigay ng tunog dito. Kaya naman tuwing sasapit ang summer o tag-init sa kanila, isang paraan na nakapagbibigay ng ginhawa sa kanilang pakiramdam ay ang pakikinig sa kaaya-ayang tunog ng wind chimes.
Translation:
These are wind chimes from Japan. I took this photo two years ago when I was in the Asakusa area of Tokyo. Everywhere I went, from the city to the rural town of Kiyosato, I noticed wind chimes in various shapes and sizes. Wind chimes are a common sight not only on the four walls of temples in Japan but also in Japanese homes. I asked my friend Kanako-san to explain to me their fascination on chimes. According to her, chimes bring good luck to anyone who hears the sound it makes and are protected from misfortune.
In an article from the internet, it was said that the Japanese are in tune with the sounds around them, and, they are also connected with the wind. The wind chimes bring these two traits together by taking the wind and creating sound with it. No wonder the Japanese finds it relaxing to hear the pleasant, soft sounds of a wind chime to beat the heat of summer.
>Litratong Pinoy #4: Tubig (Water)
>
Ito ang Boeung Tonle Sap, o Great Lake, na matatagpuan dito sa Cambodia. Kung titingnan ninyo ang mapa ng Cambodia, ito ay napaka-prominenteng yamang tubig sa Cambodia at napapaligiran nito ang limang probinsya. Ang Tonle Sap ay itinuturing na isa sa mga pinakamalaking freshwater lake sa Asya, at, noong taong 1997, dahil ito ay isang ecological hotspot, idineklara itong biosphere na protektado ng UNESCO.
*Map from Wikipedia.
Kung tayong mga Pinoy ay tinanong kung ilang isla mayroon ang Pilipinas, binabalik natin ang tanong kung ito ba ay base sa high tide o low tide. Dito sa Cambodia, kung ako’y inyong tatanungin kung gaano kalaki ang lawang ito, tatanungin ko rin kayo ng “dry season o wet season“? Bakit kamo? Dahil ang Tonle Sap Lake ay may sukat na 2,500km2 at may lalim na isang metro lamang kung dry season. Subalit, kapag panahon ng tag-ulan o wet season naman, ang Tonle Sap ay lumalaki. Dahil sa tinatawag na reversal flow ng Mekong river na kung saan konektado ang Tonle Sap, lumulobo ang Tonle Sap, humigit-kumulang sa 16,000km2 at may lalim na umaabot ng 9m. Ang tubig galing sa Mekong ay tumutulak pabalik patungo sa Tonle Sap at umaapaw sa mga taniman ng palay at forests, tulad ng litrato sa ibaba:
Isa itong unique hydrological phenomenon sa Cambodia. Dahil dito, ganito ang itsura ng karamihan sa mga villages na nakapalibot o malapit sa Tonle Sap:
Ang litratong ito ay kuha sa Prek Toal sa Siem Reap noong nakaraang mga taon. Nagkataong rainy season ang pagbisita namin sa Prek Toal kung kaya’t inyong nakikita ay isang floating village. Kung dry season naman ang mga bahay na ito ay nakaupo sa mga mala-higanteng stilts. At kahit na taun-taon na sila’y napapaligiran ng tubig-baha, tuloy pa rin ang buhay para sa mga Cambodians…
Para sa karagdagang kaalaman ukol sa Tonle Sap lake, maraming online resources ukol dito, tulad na lamang dito.
>Litratong Pinoy #3: Nag-aapoy (Fiery)
>
Sunset over the Gulf of Thailand
Kep, Kingdom of Cambodia
Ang nag-aapoy na Haring Araw, ito ang napili kong litrato na sa tingin ko ay angkop sa tema natin ngayong linggo. Kuha ito sa bayan ng Kep kung saan ako ay naka-base sa loob ng apat na buwan noong taong 2007. Ang Kep ay napapaligiran ng Gulf of Thailand, at sa aking opinyon, ito ay may pinakamagandang sunset sa buong Cambodia. Kung inyong pagmamasdang mabuti, naglalagablab pa rin ang araw sa kabila ng unti-unting pagdilim ng kalangitan, na para bang pinaglalabanan ang pagsaklob ng dilim sa sanlibutan.
>Litratong Pinoy #3: Nag-aapoy
>
Sunset over the Gulf of Thailand
Kep, Kingdom of Cambodia
Ang nag-aapoy na Haring Araw, ito ang napili kong litrato na sa tingin ko ay angkop sa tema natin ngayong linggo. Kuha ito sa bayan ng Kep kung saan ako ay naka-base sa loob ng apat na buwan noong taong 2007. Ang Kep ay napapaligiran ng Gulf of Thailand, at sa aking opinyon, ito ay may pinakamagandang sunset sa buong Cambodia. Kung inyong pagmamasdang mabuti, naglalagablab pa rin ang araw sa kabila ng unti-unting pagdilim ng kalangitan, na para bang pinaglalabanan ang pagsaklob ng dilim sa sanlibutan.
>Photo Hunt #21 Funny/Creative Signs
>
Hi, I am back for this week’s Photo Hunt. I was absent from my blogging duties and I want to start making up now…
It is not so difficult to find pictures for this week’s theme. Walking around the the streets of Phnom Penh (and China) is like walking around a treasureland of posters and signs where the message being relayed is far from being funny but ended up with a funny message anyway. Here’s some.
Let’s start from my own inbox:
I do not mind the mistakes in the content, but I DO mind the salutation…
At a hotel in Kampong Thom province:
Along the highway…
Here’s one from China…
Here’s one poster that I think is nicely done. The message being relayed is a serious one, and it is presented straight-to-the-point to the readers. Even the non-Khmers can the tell the issue right away…
For more funny/creative signs, just head over to the Photo Hunters HQ.
A Silver Finish!
Certified!
Follow Us!